Home > ΑΠΟΨΗ > Νέα Δημοκρατία: Μετά το «παλιό» και το «καινούργιο», τι;

Νέα Δημοκρατία: Μετά το «παλιό» και το «καινούργιο», τι;

Η κρίση των τελευταίων ετών δεν οφείλεται μόνο στην παγκόσμια οικονομική συγκυρία. Είναι και κρίση κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική. Είναι κρίση ηθική και κρίση αξιών, η οποία τροφοδοτείται σε μεγάλο βαθμό κι από τη διαλυτική επίδραση του κομματισμού, αλλά και της ατομικής ανέλιξης, σε όλα τα επίπεδα.

Αυτό, λοιπόν, το οποίο, εδώ και πολύ καιρό παράγει ταυτόχρονα και μια κρίση ταυτότητας σε ατομικό, συλλογικό, καθώς και σε εθνικό επίπεδο, γεννά, επομένως, ένα φαινόμενο διάχυτης αβεβαιότητας και συλλογικής αγωνίας. Αυτό σημαίνει ότι τα κόμματα, ως κυψέλες ιδεών και φορείς των αιτημάτων της κοινωνίας, χρειάζονται ένα νέο πολιτικό και αξιακό όραμα και ένα νέο δημόσιο ήθος. Ένα όραμα το οποίο να μπορεί να συνενώσει και να συνεγείρει. Με πολιτικές για την κοινωνία και όχι για την εξουσία, καθώς οι αντιλήψεις που συμφέρουν και ικανοποιούν λίγους εις βάρος των πολλών δεν επιτρέπονται.

Οι δρομολογημένες διαδικασίες για την ελληνική Κεντροδεξιά είναι κρίσιμες και σημαντικές. Η αυριανή εσωκομματική διαδικασία για ανάδειξη νέας ηγεσίας στη Νέα Δημοκρατία μάς επιτρέπει να κάνουμε ακόμα πιο δυναμικά, χωρίς συμβιβασμούς, ένα άλμα στο μέλλον. Εκείνο που χρειάζεται είναι να τολμήσουμε αποφασιστικά, να προχωρήσουμε χωρίς συμβιβασμούς και αδιέξοδες συναινέσεις. Να διαμορφώσουμε με ενωτικό πνεύμα τις κατάλληλες συνθήκες, δίνοντας την ευκαιρία και τη δυνατότητα στις λαϊκές και κοινωνικές δυνάμεις να εκφραστούν από ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα, όπως ήταν και θα συνεχίσει να είναι η Νέα Δημοκρατία.

Τα όσα έχουν λάβει χώρα σε αυτή την υπερβολικά μεγάλη, για εσωκομματική διαδικασία, προεκλογική περίοδο θα πρέπει να μας προβληματίσουν. Πολύ περισσότερο, δε, η συμπεριφορά των πλείστων εκ των τριών συνυποψηφίων του σημερινού προέδρου.

Απέναντι στην ιστορία, τη διαχρονική, συνεπή πορεία και προσφορά του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, οι συνδιεκδικητές του απαντούν στον νηφάλιο και ενωτικό του λόγο με κοινοτοπίες-κενολογίες, που βρίθουν από υπερ-αυτάρεσκα, τετριμμένα και ασαφή αναμασήματα.

Επίσης, το γεγονός ότι και οι τρεις επιρρίπτουν ευθύνες και κατηγορίες προς αλλήλους και όλοι μαζί προς τον νυν πρόεδρο αποδεικνύει τη σύγχυσή τους και, κυρίως, ανικανότητα προς αυτοσυγκράτηση, κατεξοχήν γνώρισμα πολιτικής καχεξίας και ανωριμότητας.

Πολλές φορές ξεπέρασαν τα όρια, ανταλλάσσοντας μέχρι και μειωτικούς μεταξύ τους χαρακτηρισμούς και όλοι μαζί εναντίον του, συνοδεύοντας, μάλιστα, τους υπαινιγμούς τους από υποκριτικές φιλοφρονήσεις!

Κάποιων ο λόγος στοχεύει, κατά βάση, στις δύο από τις πέντε αισθήσεις. Την ακοή και την όραση. Σε καμία, όμως, περίπτωση, το «τηλεοπτικό μπούκωμα» με εικόνες που εκστομίζουν τσιτάτα και ιδεολογήματα δεν συνιστά συμμετοχή στα πράγματα, ούτε λύση στο πρόβλημα της φιλελεύθερης παράταξης. Πολύ περισσότερο, όταν ο λόγος τους είναι λόγος παραγεμισμένος με λέξεις δίχως νόημα. Τότε, ο λόγος αυτός είναι μετατοπισμένος, συγκρουσιακός, αποδομητικός.

Εκείνος, όμως, που έχει υπερβεί τα εσκαμμένα είναι ο αμετροεπής νεοσσός της ασυνέπειας. Τι μας λέει; «Τολμάμε, Αλλάζουμε, Κερδίζουμε»… Έτσι, απλά και αφηρημένα!

Έτσι απλά, όπως συμμαχεί ακόμα και με τον… «διάβολο»! Συμμαχίες ετερόκλητες, που ικανοποιούν το «εγώ» του και τον στόχο του, όπως εκείνη του όψιμου υποστηρικτή του, ο οποίος, για τις ανάγκες του νέου του ρόλου, όταν εσχάτως διαπίστωσε τη μετατόπιση και συρρίκνωση της παράταξης στα… δεξιά, μεταμφιέστηκε σε «κεντροδεξιό»! Το απόλυτο θέατρο του παραλόγου…

Άλλο, όμως, τόλμη και άλλο αυθάδεια. Άλλο τόλμη και άλλο αριβισμός. Και, αντί πολιτικών επιχειρημάτων, λάσπη, χυδαιότητα και άθλια προπαγάνδα. Γκρίζα και δαπανηρή προπαγάνδα, σαν την πραγματικότητα που μας περιβάλλει.

Μήπως έπρεπε πρώτα να αλλάξει ο ίδιος συμπεριφορά; Γιατί, αν κάτι τόλμησε, αυτό ήταν τα ψεύδη τα οποία εκστομίζει για να δώσει υπόσταση στις άκαιρες φιλοδοξίες του.

Εγκρίνει και προβάλλει ένα άθλιο σποτ, στο οποίο εμφανίζεται ένας νεαρός, προφανώς αντίστοιχου ήθους, έλλειψης σεβασμού και ευφυΐας με τη δική του, να ξεφορτώνεται έναν μεγαλύτερο, δηλαδή το «παλιό», κατά το αφήγημα Τσίπρα.

Να ξεμπερδέψουμε –γκρεμίζοντάς το– με το παλιό δηλώνει ο άκαπνος νάρκισσος. Επιχειρεί, ψαλιδίζοντας το ανάστημα εκείνων που έχουν θητεία αγωνιστικότητας, συνέπειας και προσφοράς, να τους φέρει στα μέτρα του. Τόσο «Δημοκράτης», τόσο «νέος» παλιός είναι. Τόσο «νεόγερος»

Περισσότερα σχόλια μάλλον είναι περιττά. Άλλωστε, τα σποτ μιλούν από μόνα τους… Προσωπικά, με τρομάζει τόσο ταλέντο!

Πολύς λόγος έγινε, επίσης, για τα περιβόητα debates… Τι καινούργιο μάθαμε; Τίποτα! Μια από τα ίδια… Η ένσταση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη για τη μη πραγματοποίησή τους δικαιώθηκε στην πράξη. Παρακολουθώντας κάποιος την«Ανατροπή» με τη συμμετοχή δύο εκ των υποψηφίων, οι οποίοι μας πληροφορούσαν ότι με αυτόν τον τρόπο θα «συνομιλούσαν» με την κοινωνία, κατέληξε σε σαπουνόπερα. Παρουσία και λόγος άνευρος, αγχωτικός και αδιάφορος, που έμοιαζε περισσότερο με κατάθεση απωθημένων. Γιατί, όπως έλεγαν και οι τρεις (3), πρέπει να διευρύνουμε το ακροατήριο, ώστε να απευθυνθούμε στο σύνολο της κοινωνίας. Ποιας κοινωνίας, όμως; Εκείνης που τέρπεται παράγοντας λήρους και χορταίνει καταναλίσκοντας ανεμώλια έπη;

Υπάρχουν περίοδοι στις οποίες μια παράταξη χάνει τη «γλώσσα» της, χάνει την ικανότητά της να εκφράζεται πειστικά και να επικοινωνεί με τον λαό, όταν δεν μπορεί ή δεν επιτυγχάνει να εξακριβώσει την ταυτότητα μιας σειράς κοινών προβλημάτων ή απλώς τα ορίζει με διαφορετικούς ή λάθος τρόπους.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η Νέα Δημοκρατία καλείται να υπερβεί τη δομική της αποσύνθεση, ώστε να γίνει πηγή ανανέωσης και μετασχηματισμού, προχωρώντας πιο πέρα. Δύναμη μεταρρύθμισης και μετεξέλιξης τέτοιας που να προάγει την πολιτική συζήτηση, να οδηγεί στη σύνθεση κι από εκεί στην αρμόζουσα, ορθή, πολιτική επιλογή.

Αύριο, λοιπόν, έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε εμπειρία, σταθερότητα, ενότητα και προοπτική. Είμαι βέβαιος ότι οι σκεπτόμενοι πολίτες που θα προσέλθουν στις κάλπες θα επικροτήσουν τις δοκιμασμένες πολιτικές και τις δημοκρατικές αξίες που πρεσβεύει ο ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός και εκφράζει ο σημερινός πρόεδρος, Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Για να μετατρέψουμε την οπισθοδρόμηση του χθες και την αβεβαιότητα του σήμερα σε δύναμη ευθύνης, προσδοκίας και ελπίδας για το μέλλον.

 ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΣ/πολιτικός αναλυτής και πρώην αναπληρωτής γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ.

You may also like
ΝΔ: Εξόφθαλμο σκάνδαλο η υπόθεση πώλησης 300.000 βλημάτων στη Σαουδική Αραβία
Τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες!
Από το κακό, στα χειρότερα και το… χειροτερότερο!
Μεσάζοντες εμπόρων όπλων;