Home > ΑΠΟΨΗ > Οι «στρατηγικοί στόχοι» του Σύριζα, ή ποιός δουλεύει ποιόν

Οι «στρατηγικοί στόχοι» του Σύριζα, ή ποιός δουλεύει ποιόν

Μιλώντας στην Κεντρική Επιτροπή του Σύριζα ο Αλέξης Τσίπρας, επανέλαβε την επιμονή του στους στρατηγικούς στόχους του κόμματός του –ακόμη και αν χρειαστεί να κάνει «τακτικούς ελιγμούς» μέχρι να τους πετύχει. Η συνέπεια είναι αξιοσημείωτη –αν όχι και συγκινητική, δεδομένου ότι ως το περασμένο καλοκαίρι είχε τους ίδιους στρατηγικούς στόχους με τον Παν. Λαφαζάνη, ή τουλάχιστον έτσι τον διαβεβαίωνε. 

Αυτό που μένει αδιευκρίνιστο είναι γιατί ακριβώς μιλάει. Από τα συμφραζόμενα προκύπτει ότι δεν αναφέρεται στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του, ούτε καν στο προεκλογικό του πρόγραμμα. Εκεί καταγράφονται οι στρατηγικοί στόχοι όσων παίρνουν τη λαϊκή εντολή να κυβερνήσουν για την επομένη τετραετία. 

Τότε ποιοι είναι αυτοί οι στόχοι; Αν ανατρέξουμε στο Καταστατικό του κόμματος, διαβάζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ: «Αγωνίζεται με όλες τις δυνάμεις του για τη δημοκρατία, την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική προκοπή και απελευθέρωση, για το σοσιαλισμό». Τα ίδια συνάγονται και από τη φλύαρη Ιδρυτική Διακήρυξη του κόμματος. 

Συνεπώς ο Πρωθυπουργός κάθε φορά που μιλάει στα κομματικά στελέχη, τους λέει ότι η κυβέρνησή του εκτός από την επιδίωξη να εφαρμόσει αυτά για τα οποία έλαβε την ψήφο των πολιτών και την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής – με τον τρόπο που τα εφαρμόζει τέλος πάντων: κανείς δεν έδωσε ψήφο για να αυξηθούν οι φόρους και να περικοπούν οι συντάξεις -έχει και μια άλλη επιδίωξη: τον σοσιαλισμό! 

Εκτός αν εννοεί ότι άλλος είναι ο στόχος της κυβέρνησης και άλλος του κόμματος, οπότε κανένα πρόβλημα: αν η κυβέρνηση τα πάει καλά, δεν πειράζει να  έχει και το κόμμα τους στρατηγικούς του στόχους. Είναι κάτι σαν την επίγειο και την επουράνιο βασιλεία -η πρώτη ενδιαφέρει την πολιτική.

Αν όμως εννοεί ότι κυβέρνηση και κόμμα έχουν τους ίδιους στρατηγικούς στόχους, τότε ή τους δουλεύει, ή όλοι μαζί προσπαθούν να δουλέψουν τους υπόλοιπους. Διότι σε χώρα μέλος της Ευρωζώνης, αυτοί οι στρατηγικοί στόχοι δεν έχουν τύχη.  

Σε μια τέτοια χώρα πχ η νομισματική πολιτική είναι δεδομένη, η νομοθεσία παράγεται κυρίως στις Βρυξέλλες και κοινή επιδίωξη είναι να παράγεται ολόκληρη με την αντίστοιχη εκχώρηση εθνικών αρμοδιοτήτων στο κοινοτικό κέντρο. Όποτε δεν μένει τίποτε για τους στρατηγικούς στόχους του κόμματος, εφόσον αποκλίνουν από αυτά.

Εκτός αν ένας από αυτούς τους στόχους είναι να βγει η χώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση -γιατί να αποκτήσουν όλες οι χώρες της τον ίδιο στρατηγικό στόχο με τον ΣΥΡΙΖΑ δείχνει χλωμό. Από αυτή την άποψη είχε δίκιο  ο Μάρκ Τουέν όταν έλεγε: «Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν, ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά». 

Γιώργος Λακόπουλος

You may also like
Μητσοτάκης: Ο Τσίπρας θέλει να βυθίσει τη χώρα σε έναν βούρκο
Ο μύθος του Βουκουρεστίου κατέρρευσε
Αφού κατάπιε το «Μακεδονικό»… μοιράζει και λεφτά
Ταραχή στο Μαξίμου για το επερχόμενο συλλαλητήριο στην Αθήνα για το Σκοπιανό!