Home > ΑΠΟΨΗ > Γιατί όχι και τον Τάκη μαζί με τη Μαρία;

Γιατί όχι και τον Τάκη μαζί με τη Μαρία;

Αγαπητέ μου Κυριάκο,

Την Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017, 4 ημέρες μετά από τα 43α γενέθλια της Νέας Δημοκρατίας, διεξήχθη το 1ο Προσυνέδριο του Κόμματος στη Νίκαια με θέμα τα εργασιακά.

[Δεν σου κρύβω ότι θα ήθελα πολύ να παρευρεθώ, αλλά φαντάζομαι ότι εμάς τα «ιστορικά στελέχη» θα μας καλέσετε στο Τακτικό Συνέδριο του Δεκεμβρίου].

Πρώτα απ’ όλα, ως πρώην [και επί 4,5 χρόνια] Γραμματέας Σχεδιασμού και Προγράμματος χαίρομαι ιδιαίτερα κάθε φορά που η Παράταξη κάνει διάλογο για πολιτικές και όχι για πολιτική ή παραπολιτικά. (Δεν εννοώ σε καμία περίπτωση την εφημερίδα).

Επίσης, θεωρώ ότι μετά την αξιόλογη τοποθέτησή σου από το βήμα της ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη, ορθά στρέφεσαι -μετά από δύο σχεδόν χρόνια στην Προεδρία- στο πεδίο της πρότασης, της προσπάθειας διαμόρφωσης ενός σύγχρονου προγραμματικού λόγου, που όπως δείχνουν όλες οι ποιοτικές μετρήσεις έχει ανάγκη η κοινωνία και πολύ περισσότερο τα δυναμικά στρώματα αυτής, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, που παραδοσιακά υπήρξαν η ραχοκοκαλιά της ΝΔ και τα τελευταία χρόνια αποστασιοποιούνται χρεώνοντάς μας τις σκληρές μνημονιακές πολιτικές, που τους έχουν γονατίσει-για να μην πω αφανίσει- και ακουστώ λαϊκιστής.

Εύχομαι λοιπόν ολόψυχα καλή επιτυχία στην προσπάθεια του Προσυνεδριακού διαλόγου της ΝΔ, όπως θα έκανα και σε κάθε κόμμα που συζητάει συντεταγμένα για πολιτικές και προσπαθεί να συντείνει στη δημιουργία ενός Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης ή εξόδου από την κρίση, αρκεί να ευνοεί πολιτικές συναινέσεις και επιχειρηματικές συμπράξεις. Εδώ που φθάσαμε η λέξη «συνεργασία» είναι το κλειδί κάθε επιτυχημένης προσπάθειας, γιατί κανείς δεν μπορεί από μόνος του να αντιμετωπίσει τα γιγαντιαία και πολυσύνθετα προβλήματα, είτε ως άτομο είτε ως οργανωμένη ομάδα, είτε ως κομματικός φορέας (τα περί Εθνικής Συνεννόησης είναι ένα άλλο -ίσως το μεγαλύτερο κεφάλαιο- και δεν είναι ο σκοπός του παρόντος σημειώματος). Όμως, έως και σήμερα φαίνεται ότι η ΝΔ έχει επιλέξει ως εκλογικό στόχο την «αυτοδυναμία» (είναι εφικτός;;;) και την ολομέτωπη σύγκρουση με την Κυβέρνηση (είναι αποδοτική για τη Χώρα;;;), με κύρια έκφραση το «Φύγετε» (των 2.000 συμμετεχόντων…).

Το εύλογο ερώτημα είναι: αποδίδει αυτή η στρατηγική; Αν ναι, τότε εύλογα τη διατηρούμε. Αν όχι την αναθεωρούμε. Σωστά;

Κοιτάζοντας προσεκτικά το τελευταίο κύμα δημοσκοπήσεων και διαβάζοντας με προσοχή τα ποιοτικά τους στοιχεία, παρατηρώ ότι η ΝΔ όχι μόνο έχει «ταβανιάσει» και έχει «κολλήσει» σε ένα ποσοστό γύρω στο 28% (ίσως όχι τυχαία ίσο με το ποσοστό που πήρε στις τελευταίες Εθνικές Εκλογές δύο φορές με τον Αντώνη Σαμαρά τον Ιούνιο του ‘12 και το Γενάρη του ‘15 και μία με το Βαγγέλη Μεϊμαράκη τον Σεπτέμβριο του ‘15), αλλά σημειώνει μία ελαφρά κάμψη, την ώρα που ο «μεγάλος εχθρός», ο ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει εμφανή σημάδια ανάκαμψης, μειώνοντας σε μονοψήφια τη «θηριώδη» διαφορά που μας χώριζε όλο αυτό το διάστημα.

Στην προσπάθειά μου να αντλήσω και από άλλες πηγές -πέραν των μετρήσεων- εξηγήσεις για τη νέα αρνητικά διαμορφούμενη τάση, διάβασα τις αναλύσεις δύο φιλικά προσκείμενων αρθρογράφων και φίλων από τις οποίες αναπαράγω και σταχυολογώ μέρος τους:

Ο Σωτήρης Σταθόπουλος γράφει στο the toc (7/10/2017) κείμενο με τίτλο: «Πονοκέφαλος στη ΝΔ για τη «γαλάζια» κάμψη στις δημοσκοπήσεις. Μια σειρά από ζητήματα που άπτονται της στρατηγικής που ακολουθεί η αξιωματική αντιπολίτευση κρατούν τη ΝΔ κολλημένη.

1.Θολό πολιτικό στίγμα (στο ζήτημα της αλλαγής φύλου, που ενώ ο Πρόεδρος της ΝΔ -ως φιλελεύθερος πολιτικός- ήταν ουσιαστικά υπέρ του νομοσχεδίου, φοβήθηκε τις αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό του κόμματός του όσο και της εκκλησίας, με αποτέλεσμα να υπαναχωρήσει).

2.Ο παράγοντας ‘Αδωνις(οι θέσεις που εκφράζει ο Αντιπρόεδρος αλλοιώνουν την κεντρική γραμμή της ΝΔ).

3.Ξέμεινε από αφήγημα(το συνεχές αίτημα για πρόωρες εκλογές κούρασε τόσο τα στελέχη, όσο και τους ψηφοφόρους της ΝΔ).

4.Καμία ρήξη με το παρελθόν(στην Κεντροδεξιά παραμένουν «βαρίδια» του παρελθόντος που έβλαψαν το κόμμα –Άραγε ποιά;).

Αν λοιπόν ισχύουν όλα, ή έστω κάποια από τα παραπάνω, η ΝΔ έχει σήμερα ένα τριπλό πρόβλημα (και ευτυχώς αρκετό χρόνο –αφού οι εκλογές αργούν σύμφωνα με τον Γερούν Ντάϊσελμπλουμ) που καλείται να διορθώσει, εάν δεν θέλει η διαφαινόμενη τάση αποδυνάμωσης να γίνει κατρακύλισμα:

α) Να παράξει νέο προγραμματικό λόγο -γι’ αυτό και ξεκίνησαν τα Προσυνέδρια.

β) Να λύσει το θέμα της επικοινωνίας και εκπροσώπησης στα ΜΜΕ.

γ) Να βρει νέα στρατηγική και νέο αφήγημα.

Σκέπτομαι λοιπόν απλά: τον εκπρόσωπό της Βασίλη Κικίλια, η ΝΔ όχι μόνο δεν τον υπερασπίστηκε, αλλά τον άφησε έκθετο σε επιθέσεις και μετά από μια σειρά διαρροών τον αντικατέστησε από τη Μαρία Σπυράκη. Το Σύμβουλο Στρατηγικού Σχεδιασμού Τάκη Θεοδωρικάκο δεν τον έχει αλλάξει, αφού προφανώς η στρατηγική παραμένει αμετάβλητη. Και το αφήγημα επίσης. Γιατί δεν κάνεις Πρόεδρε το απλό: 2 σε 1. Να τοποθετήσεις στην επικοινωνία δίπλα στη συστημική δημοσιογράφο του MEGA, τον καλοπληρωμένο δημοσκόπο του MEGA, που θήτευσαν δίπλα στον Γιάννη Πρετεντέρη και ως Αναπληρωτή Εκπρόσωπο Τύπου. Ποιός γνωρίζει καλύτερα τη στρατηγική από τον Τάκη που την εισηγείται; Κανείς! Μπορεί ο Τάκης να σου το αρνηθεί για να μη φθαρεί; Όχι! Έτσι θα γλυτώσεις και από το καθημερινό βάσανο κάθε Προέδρου που ονομάζεται «Πρωινός Καφές», αφού «Τάκης θα κερνάει και Μαρία θα πίνει»! Επίσης ποιό καλύτερο δίδυμο από το Μαρία / Τάκης για να υπηρετήσει το άνοιγμα στο Κέντρο, αφού και οι δύο γνωρίζουν όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ -ο Τάκης μάλιστα ως διευθυντής του γραφείου του Κώστα Λαλιώτη – αλλά έχουν τεχνογνωσία που φθάνει μέχρι την Κομμουνιστική Αριστερά, καθώς διετέλεσαν αντίστοιχα γραμματέας της ΚΝΕ και μέλος της ΠΑΣΠ.

Αξίζει εδώ να κάνουμε μια σημαντική παρατήρηση: στις μέρες των social media, του facebook, του instagram και της κυριαρχίας των fake news, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία και από την ικανότητα είναι η αυθεντικότητα. Και εδώ τίθεται το ερώτημα: Είναι η Μαρία και ο Τάκης αυθεντικοί εκφραστές της Παράταξης;

Ο Μανώλης Κοττάκης στην Εφημερίδα Δημοκρατία (5/10/17) σε άρθρο του με τίτλο: «Η ΝΔ απέδειξε ότι έχει ρίζες στο λαό, δεν είναι περαστική από την ιστορία», αναδεικνύει τις αδυναμίες στο θέμα της εκπροσώπησης και της ταυτότητας (ή έλλειψής της ) της ΝΔ και μάλλον φαίνεται να διαφωνεί προκαταβολικά:

«Το ζήτημα που προκύπτει από τις μέχρι τώρα επιλογές είναι ότι αλλάζει το κέντρο βάρους της Παράταξης. Ο Θεοδωρικάκος από την ΚΝΕ, η Σπυράκη από το Τσοχατζοπουλικό ΠΑΣΟΚ, ο Πελαγίδης από το Βενιζελικό ΠΑΣΟΚ κ.ά. μια χαρά άνθρωποι είναι. Με μια διαφορά, όμως: κανένας δεν έχει αναφορά στην όλη Παράταξη. Οι περισσότεροι αγνοούν τις αναφορές στην κοινωνία. Το μόνο που τους ενώνει είναι ο περιστασιακός αντισυριζαϊσμός».

Μήπως λοιπόν η κοινωνία προτιμά έναν πιο αυθεντικό άνθρωπο/στέλεχος που να βγάζει ανθρωπιά και συναίσθημα να εκπροσωπεί την Κεντροδεξιά από κάποιους καλοπληρωμένους δημοκόπους ή συστημικούς δημοσιογράφους;

Με εκτίμηση,

Νίκος Καραχάλιος

Πρόεδρος FORUM 2020

Υ.Γ. Αισθάνθηκα την ανάγκη να εκφράσω σήμερα της απόψεις μου όχι μόνο γιατί αρχίζει ο Προσυνεδριακός διάλογος, αλλά και γιατί θεωρώ υποχρέωση κάθε πολίτη να παρεμβαίνει στα κοινά την περίοδο που διαμορφώνονται οι συνθήκες για τη Νέα Ελλάδα του 2020/21.

You may also like
Από το κακό, στα χειρότερα και το… χειροτερότερο!
Μεσάζοντες εμπόρων όπλων;
Τι του λείπει του ψωριάρη;
Προς ΝΔ: Κλίνατε επί Δεξιά!