Home > ΠΟΛΙΤΙΚΗ > Δεν αντέχει η χώρα άλλον έναν εθνικό διχασμό

Δεν αντέχει η χώρα άλλον έναν εθνικό διχασμό

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολύ δουλειά με την Ελλάδα. Και αν αφεθεί στο να γράψει αντικειμενικά τα όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια τότε δυστυχώς θα γραφτούν οι πιο μαύρες σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Ελπίζουμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να μπορέσει η πατρίδα να βγει αλώβητη από όλη αυτή την περιπέτεια. Και δεν εννοούμε ένα νέο μνημόνιο ή μια χρεοκοπία. Αυτά όσο και τραγικά να είναι θα αντιμετωπιστούν και μπορούν να ξεπεραστούν αν βάλουμε κάτω το κεφάλι.

Αυτό που εννοούμε είναι ότι η χώρα υπό τις παρούσες συνθήκες οδηγήσει σε μια ελληνική… Βαϊμάρη. Το έδειξαν και θα συνεχίσουν να το δείχνουν οι «χωριστές» διαδηλώσεις που γίνονται στο Σύνταγμα. Τη μια οι εχθροί της λιτότητας και την άλλη οι ευρωπαϊστές. Λες και αυτά τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Λες και δεν μπορεί να γίνει μια μεγαλειώδης συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου κόσμου που θα ζητά δίκαιη λύση, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών μας υποχρεώσεων και δικαιωμάτων αλλά και έχοντας την ακράδαντη πίστη ότι η Ελλάδα έτσι όπως είναι δεν μπορεί να πάει πουθενά. Αν δεν αλλάξει θα βουλιάξει, η μόνη ατάκα που ήταν σωστή από τον Γ. Παπανδρέου.

Ο ιστορικός του μέλλοντος θα κληθεί να γράψει για ένα ιστορικό λάθος που έκανε η Αριστερά την τελευταία πενταετία. Χωρίς κανένα λόγο και αιτία, με διάφορους τρόπους, ενέργειες, κουβέντες και στημένες προβοκάτσιες, κατάφερε να διχάσει τον κόσμο σε τέτοιο βαθμό που η πληγή είναι τόσο μεγάλη ώστε δύσκολα θα κλείσει. Σε ανύποπτο χρόνο το antinews είχε προειδοποιήσει για τον σκηνικό εμφυλίου που στήνεται και που τη βασική ευθύνη φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά ο κ. Τσίπρας που κρατάει την μπαγκέτα της πολιτικής.

Από την εποχή που ήταν στην αντιπολίτευση η αριστερά υιοθέτησε μια ρητορική καθαρά εμφυλιοπολεμική. Από τις επιθέσεις και ομηρείες που «στήθηκαν» κατά υπουργών του ΠΑΣΟΚ μέχρι τις κραυγές εντός της Βουλής για προδότες, λιντσαρίσματα και τύχη τύπου Καντάφι άρχισε να στρώνεται το χαλί του διχασμού. Άρχισε να υλοποιείται ένα σχέδιο (οργανωμένο ή όχι) που θυμίζει πλέον τις εποχές του εμφυλίου σπαραγμού που όπως όλοι γνωρίζουν κόστισε στην Ελλάδα ορισμένες δεκαετίες ανάπτυξης και ταυτόχρονα ένα απίστευτο μίσος αδερφού σε αδερφό, Έλληνα σε Έλληνα.

Τότε η αριστερά ήταν στην αντιπολίτευση και με τη δύναμη του λαϊκισμού κατάφερε να καλλιεργήσει τον σπόρο της διχόνοιας. Η σπορά ήταν… καλή και πλέον βλέπουμε ξεκάθαρα τα αποτελέσματά της.

Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο στρατόπεδα: Είναι οι μνημονιακοί και οι πατριώτες που δεν θέλουν να υποδουλωθούν. Είναι οι αριστεροί, που ξαφνικά χρησιμοποιούν για πρώτη φορά τη λέξη «πατρίδα» και οι κεντρώοι και δεξιοί που είναι οι υποταγμένοι, οι προσκυνημένοι, οι πουλημένοι στους ξένους και ούτω κάθε εξής.

Ας ρίξει μια ματιά κανείς στα social media τα οποία χρησιμοποιούν πλέον εκατομμύρια Έλληνες και θα καταλάβει τι λέμε. Μετά τις δύο συγκεντρώσεις της προηγούμενης εβδομάδας θα ακολουθήσουν άλλες δύο και ποιος ξέρει πόσες άλλες. Αντί λοιπόν το δημοκρατικό δικαίωμα της συνάθροισης, της ελεύθερης έκφρασης, της διαμαρτυρίας να αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση, ο ελληνικός λαός βρίσκεται διχασμένος. Που να πάει; Στη συγκέντρωση εκείνων που λένε όχι στη λιτότητα και υποτίθεται οργανώνεται από την αριστερά; Ή σ’ εκείνη που λέει ότι πρέπει πάση θυσία να μείνουμε στο ευρώ και υποτίθεται ότι οργανώνεται από τη ΝΔ και τους… προσκυνημένους;

Πρώτα – πρώτα ο ελληνικός λαός θα έπρεπε να έχει κάνει αυτοκριτική και την προσωπική του επανάσταση πριν μαζευτεί στο Σύνταγμα και φωνάζει κατά του ενός και του άλλου. Άλλωστε, οι συγκεντρώσεις είναι κανόνας ότι ποδηγετούνται και γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα κόμματα.

Δε λέει κανείς να μην μαζεύονται οι Έλληνες και να φωνάζουν, αντιθέτως. Μακάρι να έβγαιναν όλοι από τον καναπέ τους και να ήταν κάθε μέρα στους δρόμους. Πρώτα όμως θα έπρεπε να έχουν δει το δικό τους φταίξιμο, να έχουν προσπαθήσει να αλλάξουν οι ίδιοι και μετά να αλλάξουν το σύστημα. Διότι π.χ. αυτός που φωνάζει υπέρ του ευρώ οφείλει να ξέρει ότι υπάρχει και τίμημα όπως π.χ. η συγκρότηση ενός σοβαρού, ευρωπαϊκού κράτους κι όχι ενός απομειναριού της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Και αυτοί που είναι δήθεν αριστεροί και λένε όχι στη λιτότητα θα πρέπει να εξηγήσουν πώς αυτό το άθλιο κράτος επί χρόνια ήταν σπάταλο αλλά με τα λεφτά των άλλων. Και πώς θα αλλάξει μια νοσηρή κατάσταση που δεν αποτελεί απαίτηση της Μέρκελ αλλά θα πρέπει να είναι ελληνικό στοίχημα απ’ όλους.

Όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ όπως προείπαμε έχει κάνει πολύ καλή δουλειά. Έχει διχάσει σε τέτοιο βαθμό τον ελληνική λαό που η Βαϊμάρη μπορεί να είναι πιο κοντά απ’ ότι περιμέναμε. Και όλοι ξέρουμε τι ακολουθεί μετά την Βαϊμάρη. Τι μένει από εδώ και στο εξής αν δεν γυρίσει τούμπα όλη η χώρα; Να γίνονται διαδηλώσεις των δύο «αντίπαλων» στρατοπέδων την ίδια ημέρα στο κέντρο και να παίζουμε ξύλο μεταξύ μας οι Έλληνες με τους άλλους Έλληνες, λες και είμαστε οπαδοί του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού.

Άραγε ο Τσίπρας ονειρεύεται για τον εαυτό του το ρόλο του εθνικού διχαστή; Θέλει να μείνει στην ιστορία ως αυτός που έστρωσε το χαλί σε μια καταστροφική εμφυλιοπολεμική κατάσταση από την οποία μόνον η Ελλάδα έχει να χάσει; Δυστυχώς η αριστερά στην Ελλάδα δεν έβαλε μυαλό και ακόμη πιο δυστυχώς η ρότα που έχει πάρει παρασύρει και άλλες πολιτικές δυνάμεις της χώρας.

Όταν οι Έλληνες βρίζονται γιατί θεωρούν εαυτούς ως περισσότερο πατριώτες από τους άλλους, τότε η πατρίδα είναι σε κίνδυνο. Το λέμε για να το κατανοήσουν όλοι: Δεν υπάρχουν «εμείς και οι άλλοι». Δεν υπάρχουν οι «προδότες και οι πατριώτες». Δεν υπάρχει η «Ζωή και οι υπόλοιποι εθνικοί μειοδότες». Δεν υπάρχει ο Τσίπρας και ο Σαμαράς.

Υπάρχει μόνο η Ελλάδα και αυτή πρέπει να βάλουν όλοι πάνω απ’ όλα. Αλλιώς, επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται και ως τραγωδία, τότε πρέπει να περιμένουμε μια ακόμη ελληνική τραγωδία. Θα έρθει με μια νέα… συμφωνία της Βάρκιζας; Θα το ξέρουμε σύντομα. Όμως σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να υπάρξουν νικητές και ηττημένοι. Δεν αντέχει η χώρα άλλον έναν εθνικό διχασμό.

antinews

You may also like
Η μούντζα… τους μάρανε
Γιατί η ΝΔ δεν ξεσηκώνει τον λαό
Το αληθινό «πρόσωπο» πίσω από τις κουκούλες!
Τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες!