Home > ΑΠΟΨΗ > Αυτά που δεν λέγονται εύκολα για το Κυπριακό…

Αυτά που δεν λέγονται εύκολα για το Κυπριακό…

Του Θανάση Κ.

Ας συμφωνήσουμε μεταξύ μας – πριν προσπαθήσουμε να συμφωνήσουμε με τους αντιπάλους μας – τι ακριβώς είναι το «Κυπριακό».

Είναι πρόβλημα εισβολής (το 1974) και κατοχής (που συνεχίζεται επί 42 χρόνια).

Ένα διαρκές έγκλημα που έχει καταδικαστεί επανειλημμένως από τη διεθνή κοινότητα.

Το Κυπριακό, λοιπόν, είναι τρία προβλήματα ταυτόχρονα. Όχι ένα…

–Πρώτον, πώς να μη χάσουμε κι άλλα στην Κύπρο.

–Δεύτερον, πώς να μη νομιμοποιήσουμε μόνοι μας τα τετελεσμένα που έχουν δημιουργηθεί σε βάρος μας στην Κύπρο.

–Και τρίτον, πώς να ανατρέψουμε τα τετελεσμένα, όταν το επιτρέψουν οι περιστάσεις.

Σχέδια «επίλυσης» του Κυπριακού, όπως το διαβόητο Σχέδιο Ανάν του 2004, είχαν το μειονέκτημα ότι δεν έλυναν κανένα από αυτά τα προβλήματα! Απλώς συνθηκολογούσαν και στα τρία! Και δημιουργούσαν ένα άλλα χειρότερο…

Με το Σχέδιο Ανάν ο Ελληνισμός της Κύπρου αποδεχόταν την επικυριαρχία της Τουρκίας και στα ελεύθερα εδάφη του νησιού!

Η Κυπριακή Δημοκρατία μετατρεπόταν, από διεθνώς αναγνωρισμένο κυρίαρχο κράτος σε… «κοινότητα» με συγκυριαρχία των τουρκοκυπρίων, οι οποίοι ελέγχονται απόλυτα από την Άγκυρα!

Νομιμοποιούσε τα τετελεσμένα της εισβολής του 1974, τριάντα χρόνια αργότερα!

Και επέτρεπε στην Τουρκία να «επεκτείνει» τα κέρδη της στην Κύπρο, δηλαδή όχι μόνο να νομιμοποιήσει όσα κατέκτησε με Πόλεμο, αλλά να κερδίσει ακόμα περισσότερα, με ειρηνικό τρόπο αυτή τη φορά!

Δηλαδή χάναμε τρία στα τρία!

Γι’ αυτό και εκείνο το σχέδιο της ντροπής απορρίφθηκε από το 76% των Ελληνοκυπρίων! Ευτυχώς…

Το μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής πολιτικής ελίτ τότε, είχε εκφραστεί ένθερμα υπέρ του Σχεδίου Ανάν…

Πολλοί μάλιστα είχαν προσπαθήσει να ενοχοποιήσουν τους οπαδούς του ΟΧΙ, με καταγγελίες του τύπου: «υπέρ-πατριώτες», «ελληναράδες», «εθνοκάπηλοι» κλπ.)…

Δεν έλειψαν μάλιστα και οι «προειδοποιήσεις» πως, αν επικρατούσε το ΟΧΙ, η Κύπρος ΔΕΝ θα γινόταν πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Τουρκοκυπριακό κράτος θα αναγνωριζόταν διεθνώς από τα άλλα δυτικά κράτη κλπ.

Όμως ο Κυπριακός Ελληνισμός, υπό τον ηγεσία του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, καταψήφισε συντριπτικά το Σχέδιο Αναν και τίποτε απ’ όλα αυτά τα κινδυνολογικά δεν πραγματοποιήθηκε!

Όπως αποκαλύφθηκε ήταν προσπάθεια χειραγώγησης του φρονήματος των Ελλήνων (Κυπρίων και Ελλαδιτών) που συντονίστηκε και χρηματοδοτήθηκε αδρά από ξένες πρεσβείες και διεθνή κέντρα (Ινστιτούτα κλπ).

Να θυμίσουμε ότι το σύνολο σχεδόν του ΠΑΣΟΚ τότε στήριξε το Σχέδιο Ανάν (με την εξαίρεση του Βαγγέλη Βενιζέλου, που κράτησε αποστάσεις τότε. Διακριτικές μεν, αποστάσεις δε…)

Να θυμίσουμε ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ (κόμμα του 3,5% τότε) είχε ενθέρμως στηρίξει στο Σχέδιο Ανάν! (Με εξαιρέσεις κάποιων στελεχών του, που σήμερα είναι… «φευγάτοι»)

Να θυμίσουμε ακόμα, ότι στην «επικοινωνιακή επίθεση» υπέρ του Σχεδίου Ανάν, αντιστάθηκε σαφώς, ο τότε νεοεκλεγείς Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, που με τον τρόπο του απενεχοποίησε το ΟΧΙ των Κυπρίων.

Και φυσικά, αντιστάθηκε τότε και ο Αντώνης Σαμαράς!

Αλλά κάπου εκεί τελείωσε η «αντίσταση». Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους, έκαναν ό,τι μπορούσαν τότε να δείξουν ότι «συμφωνούν να βρεθεί λύση».

Και δεν καταλάβαιναν ότι το Σχέδιο Ανάν ΔΕΝ ήταν «λύση»!

Δημιουργούσε νέο πρόβλημα, πολύ χειρότερο απ’ ό,τι προσπαθούσε να αντιμετωπίσει.

Έφτιαχνε ένα «κράτος-Φρανκεστάϊν», που δεν μπορούσε να λειτουργήσει από τα εκατέρωθεν βέτο (Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων) και όπου μια ομάδα διορισμένων από τη «διεθνή κοινότητα» «εξωχώριων δικαστών» θα έλυναν τα αδιέξοδα (tie brakers), χωρίς να λογοδοτούν σε κανένα. (Δηλαδή εκτός πάσης έννοιας «ευρωπαϊκού κεκτημένου»)…

Να σημειωθεί ότι πολύ παραπλήσιο σχέδιο με αυτό του Κόφι Ανάν για την Κύπρο, προτάθηκε λίγο αργότερα για ένα άλλο, αντίστοιχο «περιφερειακό πρόβλημα»: της Υπερδνειστερίας, περιοχής που έχει βίαια αποσχιστεί από τη Μολδαβία!

Εκεί, όμως, το ρόλο των Τούρκων (εισβολή – κατοχή) τον παίζουν οι Ρώσοι. Και το σχέδιο εκείνο απορρίφθηκε μετά πολλών επαίνων από τους Βρετανούς τότε! Οι οποίοι υποστήριζαν πως μια τέτοια «ένωση» της Μολδαβίας με την κατεχόμενη Υπερδνειστερία, δεν μπορούσε ούτε να σταθεί ούτε να λειτουργήσει.

Ούτε θα οδηγούσε σε Ειρήνη! Απλώς θα οδηγούσε στην επόμενη κρίση. Και πιθανόν σε νέο γύρο συγκρούσεων

Διαβάζοντας κανείς την πύρινη επιχειρηματολογία της Βρετανικής διπλωματίας τότε (2004) κατά του σχεδίου για την Υπερδνειστερία, μένει έκπληκτος: Γιατί, αν σβήσει τα τοπωνύμια, νομίζει ότι πρόκειται για το Σχέδιο Ανάν! Το οποίο, όμως, με πάθος υπερασπίζονταν οι Βρετανοί στην Κύπρο, αλλά με παρόμοιο πάθος το αποκήρυσσαν στην Υπερδνειστερία!

Και βέβαια τα επιχειρήματά τους ήταν απολύτως σωστά: τέτοια σχέδια δεν λύνουν προβλήματα, δημιουργούν χειρότερα προβλήματα!

Κι αυτό ισχύει, ασφαλώς, και για την Υπερδνειστερία και για την Κύπρο…

Σήμερα γίνεται νέα προσπάθεια να «λυθεί» το Κυπριακό. Ακούμε ότι το Σχέδιο είναι «βελτιωμένο» (για τις ελληνικές θέσεις) σε σύγκριση με την παλαιότερη εκδοχή του Σχεδίου Ανάν.

Αν είναι έτσι, αυτό από μόνο του δικαιώνει απολύτως το ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων το 2004!

Αν είχαν δεχθεί τότε το Σχέδιο Ανάν, δεν θα συζητούσαμε σήμερα το νέο «πολύ βελτιωμένο» σχέδιο! Έτσι δεν είναι;

Κι όλοι εκείνοι που μας έλεγαν τότε πως είναι «τελευταία ευκαιρία» για λύση, να βγουν να ζητήσουν συγγνώμη.

Κι όσοι ακόμα μας έλεγαν, πως «αν δεν περάσει το Σχέδιο Ανάν, αυτό θα σημάνει την… καταστροφή της Κύπρου», να βγουν επίσης και να… αυτομαστιγωθούν δημόσια.

Όχι να επαναλαμβάνουν τα ίδια σήμερα…

Άντε, γιατί θυμόμαστε πολύ καλά ποιοι ήταν και τι έλεγαν τότε…

Όσον αφορά το ίδιο το σχέδιο που συζητείται τώρα, δεν θα πω τίποτε.

Δεν το ξέρουμε και δεν θα σχολιάσουμε αυτό που… δεν ξέρουμε.

Εννοείται πως αν έχει τις ίδιες δυσλειτουργίες με εκείνες του Σχεδίου Ανάν, δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε καινούργιο επί της ουσίας.

Ό,τι είπαμε τότε, ισχύει στο ακέραιο και σήμερα.

Αν όχι, να το δούμε…

Μια μικρή επισήμανση, όμως, είναι απαραίτητη:

–Η Κύπρος σήμερα είναι σαφώς ενισχυμένη, γιατί αποτελεί πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πράγμα που δεν συνέβαινε όταν της προτάθηκε το Σχέδιο Ανάν). Αυτό της δίνει μια «θωράκιση» έναντι ξένης απειλής που τότε ΔΕΝ την είχε.

Βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι και δυσκίνητη και δυσλειτουργική από πολλές απόψεις. Αλλά είναι αδιανόητο να δεχθεί νέα εισβολή σε βάρος κράτους- μέλους. Αδιανόητο

–Δεύτερον, η Κύπρος ξεπέρασε επιτυχώς την πρόσφατη οικονομική κρίση της και τώρα, έχοντας πλήρως εξυγιανθεί, είναι και πλήρες μέλος της ευρωζώνης. Με σημαντικά αναπτυξιακά επιτεύγματα μάλιστα…

Και με αναβαθμισμένο ρόλο στην άκρη της Ανατολικής Μεσογείου, λόγω του χάους στη Συρία, αλλά και της εσωτερικής κρίσης στην Τουρκία.

–Αντίθετα, η Τουρκία βρίσκεται σε ένα κυκεώνα εσωτερικών προβλημάτων, με την οικονομία της να καταρρέει (λόγω ανόδου των αμερικανικών επιτοκίων και συνεχούς υποτίμησης της λίρας), με την κοινωνία της να δοκιμάζεται από την τρομοκρατία, και με το πολιτικό της σύστημα να διαλύεται από την εσωτερική σύγκρουση του Ερντογάν με τους Κεμαλιστές.

Η θέση της Τουρκίας ποτέ στις μεταπολεμικές δεκαετίες, δεν ήταν τόσο αποδυναμωμένη έναντι της Δύσης όσο είναι σήμερα.

Η επικράτηση του Ερντογάν μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του περασμένου Ιουλίου, και η ραγδαία μεταστροφή του στη συνέχεια υπέρ της Ρωσίας και του Ιράν, κατέστησε την Τουρκία επισφαλή εσωτερικά και αναξιόπιστη διεθνώς: και στα μάτια των Αμερικανών και στα μάτια των Ευρωπαίων. (Ενώ οι διαπραγματεύσεις για ευρωπαϊκή ένταξή της Τουρκίας, που καρκινοβατούσαν για χρόνια, έχουν, και επίσημα πλέον, τερματιστεί!)

–Ακόμα η εκλογή Τράμπ στις ΗΠΑ και η μετακίνηση μιας σειράς ευρωπαϊκών χωρών δεξιότερα στο μεταναστευτικό, θα απομονώσει ακόμα περισσότερο το καθεστώς Ερντογάν. Κι ας προσπαθεί αυτός ο τελευταίος «να πιαστεί απ’ όπου μπορεί»…

Στα μάτια των νέων «φίλων» του όπως ο Πούτιν, ο Ερντογάν είναι απλώς αναξιόπιστος, γιατί συνεργαζόταν με το ΙΣΙΣ μέχρι πριν λίγους μήνες! Ο ίδιος ο Πούτιν, εξ άλλου είχε «αποκαλύψει» τις σχέσεις του καθεστώτος Ερντογάν με το ΙΣΙΣ…

Στα μάτια του νέου ενοίκου στο Λευκό Οίκο (σε τρείς εβδομάδες από σήμερα), το ισλαμικό παραλήρημα του Ερντογάν δεν ακούγεται καθόλου καλά.

Άλλωστε, δεν ξεχνιέται εύκολα η πρόσφατη «απειλή» Ερντογάν, πως αν εκλεγεί ο Τράμπ, η Τουρκία θα διώξει τους Αμερικανούς από τη βάση στο Ινσιρλίκ! Τώρα ο «Σουλτάνος» την έκανε… «γαργάρα» βέβαια, αλλά ούτε η «νέα φρουρά» που έρχεται στην Ουάσιγκτων το ξεχνάει εύκολα, ούτε η «παλαιά φρουρά» του Στέητ Ντιπάρτμεντ βλέπει με καλό μάτι την προσέγγιση Ερντογάν-Πούτιν.

Για να μη πούμε, δηλαδή, για τη δυσφορία των Ισραηλινών, με την «προσέγγιση» του Ερντογάν με το Ιράν.

Η αλήθεια είναι πως με την τροπή που παίρνει η απειλή της τρομοκρατίας διεθνώς, όλοι οι διεθνείς «παίχτες» πλέον – και οι Αμερικανοί υπό τον Τράμπ και οι Ρώσοι και οι Ισραηλινοί και οι πανικόβλητοι Ευρωπαίοι – θέλουν να βάλουν τον ισλαμικό κίνδυνο σε καραντίνα.

Όχι να φέρουν την επιρροή του Ερντογάν και επισήμως μέσα στην Ευρώπη, μέσω επικυριαρχίας της Τουρκίας στην Κύπρο!

Κι αυτό είναι το καινούργιο σήμερα:

–Το 2004 κανείς (πέραν των Ελλήνων) δεν είχε πρόβλημα με τη «συγκυριαρχία» των Τούρκων στην Κύπρο.

Η Κύπρος δεν ήταν ακόμα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ευρώπη ήθελε να βάλει την Τουρκία στην Ένωση (ο Σοσιαλιστής κ. Σούλτς τότε πανηγύριζε, όπως και ο «Πράσινος» Κόν Μπεντιτ, που άρχιζε επισήμως η «ένταξη» της Τουρκίας στην Ευρώπη)…

Και βεβαίως, η Τουρκία ήταν τότε «κοσμικό» μουσουλμανικό κράτος, σταθερό. μέσα σε μια σχετικά σταθερή Μέση Ανατολή.

Άσε που τότε ήταν άριστες οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, αλλά και Τουρκίας Αιγύπτου.

Κανείς δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα το 2004, από την «επικυριαρχία» – και επισήμως – της Τουρκίας στην Κύπρο

Σήμερα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Σχεδόν αντεστρεμμένα:

Σήμερα η Τουρκία ΔΕΝ είναι πλέον «κοσμικό» κράτος, δεν είναι καν σταθερό κράτος, δεν τα πηγαίνει καλά σχεδόν με κανένα γείτονά της, η περιοχή είναι πλήρως αποσταθεροποιημένη, το Ισραήλ δεν έχει πια τις σχέσεις που είχε παλαιότερα με της Κεμαλική Τουρκία, η Αίγυπτος έχει πολύ κακές σχέσεις με το καθεστώς Ερντογάν, η προοπτική ευρωπαϊκής ένταξης της Τουρκίας έχει τελειώσει, οι Ευρωπαίοι βλέπουν την Τουρκία όλο και πιο καχύποπτα (λόγω του μεταναστευτικού) και οι ΗΠΑ τείνουν να συνεργαστούν υπό τον νέα προεδρία Τράμπ απευθείας με την Ρωσία του Πούτιν, αλλά και με το Ισραήλ. Οπότε δεν χρειάζονται «μεσάζοντες».

Μάλλον χρειάζονται τοπικά ασφαλή «προπύργια» κατά του ισλαμιστικού κινδύνου. Δηλαδή χρειάζονται μια Κύπρο «θωρακισμένη» από την επιρροή του ισλαμισμού.

Πράγματι, μια Κύπρος εκτός ισλαμικής επιρροής είναι πια απαραίτητη σε όλους.

Γι’ αυτό και σήμερα περισσότερο παρά ποτέ – και σίγουρα περισσότερο απ’ ό,τι το 2004 – η απόρριψη ενός σχεδίου που «λύνει» το Κυπριακό αποκαθιστώντας την επικυριαρχία της Τουρκίας στην Κύπρο θα ανακουφίσει πολύ περισσότερους Όχι μόνο τους ίδιους τους Ελληνοκυπρίους και τους Ελλαδίτες…

Θα ανακουφίσει ολόκληρη τη δύση. Και πέραν αυτής.

Με δύο λόγια: αν δεν μπορούμε να λύσουμε ένα πρόβλημα, τουλάχιστον μη το κάνουμε δέκα φορές χειρότερο.

Και σήμερα αυτό συμπίπτει με τα συμφέροντα όλων των – παραδοσιακών και πιθανών – συμμάχων και εταίρων μας.

Μπορεί όλοι να μιλάνε δημόσια για «λύση», μπορεί να είναι χρήσιμο να υπάρχει «κινητικότητα λύσης» (ή να φαίνεται ότι υπάρχει), αλλά σήμερα επανάληψη του Σχεδίου Ανάν η κάποιας παραλλαγής του, δεν τη θέλει, πραγματικά, κανείς.

You may also like
Λαβρόφ σε Αναστασιάδη: Η Μόσχα στηρίζει τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού
Αντίδοτο στη λοιμώδη θρησκευτική νόσο του Ισλάμ
Άρχισε η «αντίστροφη μέτρηση»…
Ρίξτε την κυβέρνηση κύριε Σκουρλέτη!!!